22-09-08

Didier Dagueneau, in memoriam

Welke namen kreeg hij al niet toebedeeld. Het enfant terrible van de Loire, de wildeman van Pouilly Fumé, de beeldenstormer, de langharige baarddragende motorracer-met-sidecar, cultwijnbouwer uit de Loirevallei is op woensdag 17 september 2008 overleden bij een vliegtuigcrash.

Nadat het ultralichte vliegtuigje tot op 50m was opgestegen, stortte het te pletter. Een tweede persoon werd daarbij ernstig verwond.


Dagueneau startte naar eigen zeggen maar met wijn maken toen hij een paar keer te snel na elkaar gevallen was bij het motorracen. Hij wou wel land- en wijnbouw studeren, maar kon de roekeloze sporten niet uit zijn hoofd zetten.  Zo werd hij bijvoorDagueneau_Silexbeeld Europees en werelkampioen hondenslederacen.


Dagueneau's Silex herdefinieert Sauvignon Blanc uit de Loire: een diepe complexe wijn die cultstatus verwierf zoals zijn maker. Andere bekende cuvées zijn Buisson-Renard, Pur Sang en Asteroide. Hij was bezig een wijngaard uit te bouwen in de Jurançon. Dagueneau ging meer dan eens in de clinch met andere wijnbouwers over de notie "typiciteit". Intussen liepen de prijzen voor zijn wijnen hoog op.

Hij duwde ook jongere collega's naar een hoger niveau. Voorbeeld daarvan is Eric Bordelet's Granit perencider, gemaakt van de vruchten van 300 jaar oude perenbomen.


Didier Dagueneau was geboren in 1956 en was dus 52 jaar. Hij was vader van 4 kinderen. Louis Benjamin en Charlotte, uit zijn eerste huwelijk, werken op het domein. Met zijn huidige partner, Suzan Cremer, had hij twee zonen: Aaron en Léon.


What names hasn't he been called. The enfant terrible from the Loire, the wildman from Pouilly Fumé, the iconoclast, the long-haired bearded motor-and-sidecar racer, cult winemaker Didier Dagueneau died in a plane crash wednesday September 17, 2008.

After his ultra light plane had risen to about 150 ft, it stalled and crashed. A second person was seriously injured in the accident.

Dagueneau said he started making wine after having fallen several times in too short a while when racing motorcycles. Although he wanted to take up oenology studies, the call of hazardous sports turned out to be stronger. Amongst other things, he won both the european and the world championship dog sled racing.

Dagueneau's Silex redefines Sauvignon Blanc. It's a deep and complex wine that acquired cult status as did his maker. Other famous cuvées are Buisson-Renard, Pur Sang and Asteroide. He was in the process of preparing a vineyard in the Jurançon area. More than once Dagueneau got into a clash with other winemakers over the definition of the term "typicity". In the meantime prices for his wines kept rising.

He also pushed younger fellow wine makers to higher levels. Just one out of several examples is Eric Bordelet and his Granit pear cider, made of the fruit from 300 years old pear trees.

Didier_DagueneauDidier Dagueneau was born in 1956 and died at the age of 52, leaving behind his partner Suzan Cremer and their 2 sons Aaron and Léon, as well as Louis Benjamin and Charlotte who were born from his first marriage and who have been working closely with him at the winery.

photo Le Point

 

08-09-08

Château Quinault L'Enclos, St-Emilion Grand Cru

chateauquinault Donderdag 4 september 2008 - Raspail Investissements, de holding van Albert Frère en Bernard Arnault, heeft de koopakte van Château Quinault L'Enclos ondertekend. Dit duo is niet aan zijn proefstuk: Château Cheval-Blanc en Château La Tour du Pin mogen zij al hun eigendom noemen en de groep LVMH, waarvan Bernard Arnault voorzitter is, controleert bijvoorbeeld ook Château d'Yquem.

De wijngaard van Château Quinault L'Enclos, in Libourne, is ommuurd (vandaar "L'Enclos) en dat maakt hem net iets warmer dan men zou verwachten van deze koele bodem van zandhoudende kiezel met ijzersporen.

Château Quinault L'Enclos ontleent zijn naam aan de 17de eeuwse schrijver-dramaturg-librettist Philippe Quinault. De négociant Baptiste Mons kocht het in 1930. In die tijd moest het domein een deel van zijn wijngaarden opofferen voor de aanleg van het kerkhof van Libourne.

Henri Maleret, de schoonzoon van Mons, nam in 1948 het domein over nadat hij al aan het hoofd van de négoce kwam. Van hem wordt gezegd dat hij aan de basis ligt van de integratie van de appellatie Sables-Saint-Emilion (waartoe Quinault behoorde) in de appellatie Saint-Emilion, in 1973.

In juli 1997 redde Alain Raynaud het domein van projectontwikkelaars, door het te kopen. Hij investeerde zwaar en slaagde erin om eerder indrukwekkende wijn - garagewijn, zeggen sommigen - te maken op deze locatie die niet echt als de top beschreven wordt. Er wordt wel eens gefluisterd dat het succes niet vreemd zou geweest zijn aan een goede relatie met Robert Parker en het feit dat Raynaud de media niet schuwde. Of daar iets mis mee is...?
Zijn familie is eigenaar van de kastelen La Croix de Gay en La Fleur de Gay in Pomerol, en van château Faizeau in Lalande de Pomerol. Verdwijnen van het wijntoneel doet Alain Raynaud dus allerminst.

Volgens Raynaud heeft Château Quinault L'Enclos nu meer financiële middelen nodig dan hij zelf kan aanbrengen, om een stap verder te zetten in het klassement van Saint-Emilion. En die middelen kunnen Albert Frère en Bernard Arnault wel aanbrengen. Op weg naar Grand Cru Classé? Dit duo heeft immers veel meer in zijn mars dan enkel financiële middelen, dat hebben ze al eerder bewezen.


Thursday, September 4, 2008 - Raspail Investissements, a holding controlled by Albert Frère and Bernard Arnault, has bought the  Chateau Quinault L'Enclos. Not quite a debut for these two business partners: they can already call Château Cheval-Blanc and Château La Tour du Pin their property . Furthermore, the group LVMH, of which Bernard Arnault is the chairman, controls Château d'Yquem, to cite just one name.

Chateau Quinault L'Enclos' vineyard, in the city of Libourne, is walled (hence "L'Enclos"), which makes it just that bit warmer than one would expect from this cool soil that consists mainly of sandy gravel and traces of iron.

PhilippeQuinault
Chateau Quinault L'Enclos' name is said to refer to the famous 17th century writer Philippe Quinault, who wrote the lyrics for some of Lully's opera's under the Louis XIV reign.

In 1930 the estate was bought by Baptiste Mons, a prosperous wine shipper, or négociant. It was back then that the estate had to give up some parcels of vineyard to Libourne's graveyard.

Henri Maleret, Mons' son-in-law, took control over the estate in 1948, after having taken the chair of the shipping business. He is said to be at the origin of the decision that led to the AOC Sables-Saint-Emilion (to which belonged the chateau Quinault) being integrated into the AOC Saint-Emilion, in 1973.

In July 1997, Alain Raynaud, saved the estate from project developpers by buying it. He invested solidly and succeeded in making rather impressive wines - garage wines, some say - from this rather mid range location. It is said that a friendly relationship with Robert Parker and Raynaud's medasaviness have contibuted to the estate's success. As if there's anything wrong with that...? 
His family owns the chateaux La Croix de Gay en La Fleur de Gay in Pomerol, as well as the château Faizeau in Lalande de Pomerol: Alain Raynaud does anything but disappear from the wine stage.

Raynaud says
Chateau Quinault L'Enclos now needs more financial means that he can provide, in order to take the next step in the Saint-Emilion classification. Albert Frère and Bernard Arnault are the ones who can provide those means. Is Chateau Quinault L'Enclos on it's way to a Grand Cru Classé status? There no saying, but with a success story like theirs, who dares doubt that Frère and Arnault could take it there?

11-08-08

UPDATE: TAPAS

Zie onderaan deze pagina.
Heidi L. Stine, lid van "InWine - Vlaamse Wijngilde" en mede-organisator van het  grootste Californische degustatie-evenement ooit rond wijnen van Iberische druiven, dat plaatshad tijdens het voorbije weekend, meldt ons dat het een overdonderend succes geweest is.


See bottom of this page.
"InWine - Vlaamse Wijngilde" member Heidi L. Stine was involved in organizing the most extensive tasting event ever of wines from Iberian varietals in the USA. The event has taken place this weekend. Heidi tells us that it has been a smashing success.



07-08-08

Update: BOTTLE SHOCK - Château Montelena

Eind juli heeft Michel Reybier van het château Cos d'Estournel het 80 ha grote domein Chateau Montelena gekocht. Enkele dagen geleden hebben we dit Californische domein nog vermeld in het artikel over de film Bottle Shock. De overnameprijs is niet bekendgemaakt, maar het zou gaan om één van de grootste investeringen ooit van een Bordeaux-kasteel in het buitenland.


By the end of July, Michel Reybier, owner of the château Cos d'Estournel (St.-Estephe) has acquired the chateau Montelena in California. A couple of days ago, we mentioned this estate in the post about Bottle Shock, the film. De price tag for the transaction has not been released, but it seems this might be one of the most important investments ever made abroad by a Bordeaux estate.



 

FUNDI


fundiZuid-Afrika zal in 2010 gastland zijn voor het wereldkampioenschap voetbal.
OK, wat heeft dat nu met wijn te maken?

 

Bij het exportpromotiebureau Wines of South Africa (WOSA) wisten ze al langer dat Zuid-Afrika een prachtig land is om te bezoeken, met heel goede restaurants en met wijnen van wereldklasse. Ze beseften er ook dat geen wijnkelners van wereldklasse voorhanden zijn in eigen land.

 

Daarom heeft WOSA een programma opgezet om 2010 wijnstewards op te leiden tegen 2010. Een opleidingsprogramma hadden ze al: de laatste vier jaar hadden ze 20 afgestudeerden. Veel te weinig uiteraard.

 

En misschien was het wel te moeilijk gemaakt.

Dus werd een partner gevonden voor de opleidingen, die een leuk en haalbaar programma kan brengen, gelijk waar in het land, overal waar de behoefte bestaat.

 

Dat kost geld, zowat € 394.000. Bij WOSA wisten ze ook wel dat de wijnindustrie dat niet zomaar zou gaan ophoesten. En dus beslisten ze hun eigen wijnmerk op de markt te gaan brengen: FUNDI (spreek uit: foendie). De naam is afgeleid uit het isiZulu: umfundi betekent leerling.

Zes wijndomeinen werkten mee. Wijnen worden blind geselecteerd voorhet Fundi-label.

 

De winst gaat volledig naar de opleiding van ongeveer 1000 mensen die nu al in de horeca actief zijn en van nog eens ongeveer 1000 werklozen. De bedoeling is niet technisch geniale sommeliers op te leiden, maar vriendelijke wijnkelners die de bezoeker kunnen inlichten over wat er in de fles zit en zo kunnen bijdragen tot het wijngenieten…en wie weet…tot de exportcijfers.

 

Een uniek project in de wereld, zeggen ze bij WOSA: de wijnambassadeurs van de toekomst worden opgeleid.

 

 


 

wosa_logoSouth-Africa will be hosting the world soccer championship in 2010.

OK, that doesn’t have anything to do with wine, does it? Or does it?

 

People at the export promotion agency Wines of South Africa (WOSA) didn’t need to be convinced that South-Africa is a wonderful country to visit, with very good restaurants and world-class wines. They also knew that world-class wine service is what the country is lacking.

 

That’s why WOSA has conceived a teaching programme aiming to train 2010 wine stewards by the year 2010. They already had a training programme: about 20 people were trained over the last four years. Way too little, of course.

 

And the programme might also have been too difficult. So a partner was found to develop a way of teaching that makes wine fun and friendly. Training will be given throughout the country, wherever there’s a need for it.

 

There is, of course a price to pay, about $ 605,000 or £ 309,800. At WOSA they didn’t need to be told that the wine industry wasn’t just going to come up with that kind of money. So, they decided to launch a wine brand of their own: FUNDI (pronounce foon-dee). The name is derived from the isiZulu word umfundi, which means learner (trainee). Six wineries have collaborated. Wines for the Fundi label are selected through a blind tasting.

 

The profits go entirely to the training of about 1000 people who are currently in the hospitality business and of about another 1000 people who are currently unemployed. The goal is not to train technical wine geniuses but firendly wine stewards who can inform visitors about what’s in the bottle an who can contribute to enjoying wine…and who knows…to export numbers.

 

A unique project in the world, says WOSA: the wine ambassadors of the future are being trained as of today.

 



 

25-07-08

BOTTLE SHOCK

 

BottleShock

picture: http://www.bottleshockthemovie.com/

 

In het najaar komt de film Bottle Shock van regisseur Randall Miller in de zalen (in de VS al vanaf augustus). De film weeft een verhaallijn rond de beruchte blindproeverij die in 1976 in Parijs. De Engelsman Steven Spurrier had toen een kleine wijnhandel in Parijs en om die wat in de belangstelling te plaatsen, had hij beslist een blind concours tussen Franse en Amerikaanse wijnen te organiseren. Zelf verkocht hij alleen maar Franse wijnen en was ervan overtuigd dat de Amerikaanse geen schijn van kans zouden hebben.

 

Hij zat zelf de jury voor en trok verder enkele grote namen uit de wijnwereld aan:

-          Pierre Brejoux van het INAO

-          Claude Dubois-Millot, verkoopdirecteur bij Gault-Millau

-          Michel Dovaz, professor bij de Académie du Vin

-          Patricia Gallagher, Amerikaanse, maar lid van de Académie du Vin

-          Odette Kahn, uitgever van La Revue du vin de France

-          Raymond Oliver van restaurant Le Grand Véfour

-          Pierre Tari van Château Giscours

-          Christian Vanneque, sommelier van Tour d’Argent

-          Aubert de Villaine van Domaine de la Romanée-Conti

-          Jean-Claude Vrinat van restaurant Taillevent

 

Een wijn die door een jurylid als “Franse pracht” bejubeld werd, bleek een Cabernet uit Napa te zijn. Een ander jurylid zei “Dit is onomstotelijk Californisch: die wijn heeft geen neus”…over een Batard-Montrachet ’73.

Toen de resultaten werden meegedeeld weigerden verschillende juryleden hun proefnotities af te geven en één van hen probeerde zelfs nog snel zijn scores aan te passen vooraleer Spurrier de fiches weggraaide. Odette Kahn wou bij afloop haar notities terug. Nadat Spurrier dat verzoek afwees, weigerde ze nog om met hem te praten, tenzij dan om hem te beschuldigen van vervalsing van de resultaten.

 

Op de vele uitnodigingen aan de pers was enkel George M. Taber van Time magazine ingegaan. Hij publiceerde prompt de resultaten. De Franse pers zweeg de zaak bijna dood. Le Figaro en Le Monde schreven enkele maanden later dat de resultaten belachelijk waren en niet ernstig konden genomen worden.

 

De resultaten zagen er als volgt uit:

 

Wit/White (Chardonnay)

Rood/Red (Cabernet Sauvignon)

1

USA – Chateau Montelena 1973

USA – Stag’s Leap Wine Cellars 1973

2

F – Domaine Roulot,
     Meursault Charmes
1973

F – Château Mouton-Rothschild  1970

3

USA – Chalone Vineyard  1974

F – Château Montrose 1970

4

USA – Spring Mountain Vineyard 1973

F – Château Haut-Brion 1970

5

F- Joseph Drouhin,
    Beaune Clos des Mouches
1973

USA – Ridge Vineyards,
         Monte Bello
1971

6

USA – Freemark Abbey Winery 1972

F – Château Léoville Las Cases 1971

7

F – Domaine Ramonet-Prudhon,
     Batard-Montrachet
1973

USA – Heitz Wine Cellars
         Martha’s Vineyard
1970

8

F – Domaine Leflaive,
     Puligny-Montrachet Les Pucelles
1972

USA – Clos Du Val Winery 1972

9

USA – Veedercrest Vineyards 1972

USA - Mayacamas Vineyards 1971

10

USA – David Bruce Winery 1973

USA – Freemark Abbey Winery 1967

 

Er is heel veel onderzoek, kritiek, ontkenning en bevestiging geweest na deze gebeurtenis. Twee zaken zijn zeker: Amerikaanse wijnen stonden plots pal op de wereldkaart en Steven Spurrier’s faam was in één keer gemaakt.

Individuele scores van de juryleden op Wikipedia: klik hier


Bottle Shock the movie, directed by Randall Miller, will hit theatres in October in continental Europe and as of August in the USA.  The movie weaves a story around the infamous blind tasting which took place in Paris in 1976 and which is better known as The Judgement of Paris. Englishman Steven Spurrier had a small wine business in Paris in those days. To promote his business he had decided to organize a concours between French and American wines. He sold French wines only and was convinced that no American wine would stand a chance.

 

He took the jury’s chair and attracted some big names from the wine world:

-          Pierre Brejoux or the INAO

-          Claude Dubois-Millot, sales director at Gault-Millau

-          Michel Dovaz, teacher at the Académie du Vin

-          Patricia Gallagher, American member of the Académie du Vin

-          Odette Kahn, publisher of La Revue du vin de France

-          Raymond Oliver from the restaurant Le Grand Véfour

-          Pierre Tari of Château Giscours

-          Christian Vanneque, sommelier at Tour d’Argent

-          Aubert de Villaine of Domaine de la Romanée-Conti

-          Jean-Claude Vrinat of restaurant Taillevent

 

One wine which a jury member bespoke as « magnificence of France » turned out to be a Napa Cabernet. An other jury member stated “this is clearly Californian wine, it has no nose”…about a Batard-Montrachet ’73.

 

When the results were read, several members of the jury refused to hand in their tasting notes and one even tried to quickly change his score figures before Spurrier whipped away the scorecards. Odette Kahn wanted her notes back after the event. After Spurrier turned down her request, she refused to speak to him, except for accusing him of having manipulated the results.

 

Of the many reporters invited, only Time magazine’s George M. Taber had turned up. He promptly published the results. The French press wrote next to nothing about it. Some months later, Le Figaro and Le Monde said the results were ridiculous and couldn't be taken seriously.

 

The table above shows the results.

 

Lots of research, lots of criticism, denial and confirmation have followed this event. Of all things, two are certain: American wine suddenly stood tall at the world map of wine and Steven Spurrier’s fame was made overnight.

For individual scores of the members of the jury: click here

 


17-07-08

Chapoutier in Champagne & Alsace

Michel_ChapoutierBronnen: Wine Spectator, Decanter.

 

Michel Chapoutier houdt niet op met uitbreiden. Niet zo lang geleden kocht hij 8 hectare in Châteauneuf-du-Pape.  Nu heeft hij een perceeltje van een halve hectare in de Champagnestreek gekocht.

Het perceeltje ligt in de gemeente Riceys, in de Côtes des Bars.  Riceys ligt zo'n 47 km ten zuiden van de stad Troyes en produceert naast Champagne ook stille wijnen onder de appellatie coteaux champenois en de bij liefhebbers befaamde Rosé des Riceys.


Chapoutier heeft zich aangesloten bij de coöperatieve Union Auboise, die een eigen merk produceert: Champagne Devaux. Met die coöperatieve had Chapoutier al een band: hij verdeelde in de Rhône hun champagne, zij verdeelden in de Champagne zijn Rhônewijnen.

 

Wanneer de eerste champagne, gemaakt van Chapoutier’s druiven op de markt zal komen, is voorlopig nog een vraagteken. Marketing manager Jean-Noel Girard van Union Auboise zegt dat alles nog in de kinderschoenen staat. Het worden vermoedelijk 6000 of 7000 flessen blanc de blancs.

 

In de Elzas zou Michel Chapoutier de koop van zo’n 10 hectare wijngaard aan het afronden zijn. Daar wil hij samen met vriend en collega biodynamieker Marc Kreydenweiss Riesling gaan verplanten.

 


 

Sources: Wine Spectator, Decanter.

 

Michel ChapoutIer doesn’t stop expanding his business. Just a while ago he bought about 20 acres n Châteauneuf-du-Pape. Now he has bought a small parcel of about 1,25 acres in the Champagne area.

 

The parcel is situated in the town of Riceys, in the Côtes des Bars. Riceys is about 30 miles to the south of the city of Troyes. Except Champagne, Riceys also produces non sparkling wines under the label of origing coteaux champenois. And then there is also the Rosé des Riceys, less known but very much in demand by some fans.

 

Chapoutier has joined the co-operative Union Auboise, producer of it’s own brand: Champagne Devaux. Union Auboise and Chapoutier were already connected before this deal: he distributed their champagne in the Rhône Valley and they distributed his Rhône wines in the Champagne region.

 

There’s no saying yet when the first champagne made from Chapoutier’s grapes will be on the market. Union Auboise’s marketing manager, Jean-Noel Girard says that everything is still in an early stage of analysis. Plans are to market about 6000 or 7000 bottles of blanc de blancs.

Chapoutier is also about to close the purchase of over 20 acres of vineyards in the Alsace area. He plans to plant it with Riesling, in a joint venture with his friend and fellow biodynamist, Marc Kreydenweiss.