22-09-08

Didier Dagueneau, in memoriam

Welke namen kreeg hij al niet toebedeeld. Het enfant terrible van de Loire, de wildeman van Pouilly Fumé, de beeldenstormer, de langharige baarddragende motorracer-met-sidecar, cultwijnbouwer uit de Loirevallei is op woensdag 17 september 2008 overleden bij een vliegtuigcrash.

Nadat het ultralichte vliegtuigje tot op 50m was opgestegen, stortte het te pletter. Een tweede persoon werd daarbij ernstig verwond.


Dagueneau startte naar eigen zeggen maar met wijn maken toen hij een paar keer te snel na elkaar gevallen was bij het motorracen. Hij wou wel land- en wijnbouw studeren, maar kon de roekeloze sporten niet uit zijn hoofd zetten.  Zo werd hij bijvoorDagueneau_Silexbeeld Europees en werelkampioen hondenslederacen.


Dagueneau's Silex herdefinieert Sauvignon Blanc uit de Loire: een diepe complexe wijn die cultstatus verwierf zoals zijn maker. Andere bekende cuvées zijn Buisson-Renard, Pur Sang en Asteroide. Hij was bezig een wijngaard uit te bouwen in de Jurançon. Dagueneau ging meer dan eens in de clinch met andere wijnbouwers over de notie "typiciteit". Intussen liepen de prijzen voor zijn wijnen hoog op.

Hij duwde ook jongere collega's naar een hoger niveau. Voorbeeld daarvan is Eric Bordelet's Granit perencider, gemaakt van de vruchten van 300 jaar oude perenbomen.


Didier Dagueneau was geboren in 1956 en was dus 52 jaar. Hij was vader van 4 kinderen. Louis Benjamin en Charlotte, uit zijn eerste huwelijk, werken op het domein. Met zijn huidige partner, Suzan Cremer, had hij twee zonen: Aaron en Léon.


What names hasn't he been called. The enfant terrible from the Loire, the wildman from Pouilly Fumé, the iconoclast, the long-haired bearded motor-and-sidecar racer, cult winemaker Didier Dagueneau died in a plane crash wednesday September 17, 2008.

After his ultra light plane had risen to about 150 ft, it stalled and crashed. A second person was seriously injured in the accident.

Dagueneau said he started making wine after having fallen several times in too short a while when racing motorcycles. Although he wanted to take up oenology studies, the call of hazardous sports turned out to be stronger. Amongst other things, he won both the european and the world championship dog sled racing.

Dagueneau's Silex redefines Sauvignon Blanc. It's a deep and complex wine that acquired cult status as did his maker. Other famous cuvées are Buisson-Renard, Pur Sang and Asteroide. He was in the process of preparing a vineyard in the Jurançon area. More than once Dagueneau got into a clash with other winemakers over the definition of the term "typicity". In the meantime prices for his wines kept rising.

He also pushed younger fellow wine makers to higher levels. Just one out of several examples is Eric Bordelet and his Granit pear cider, made of the fruit from 300 years old pear trees.

Didier_DagueneauDidier Dagueneau was born in 1956 and died at the age of 52, leaving behind his partner Suzan Cremer and their 2 sons Aaron and Léon, as well as Louis Benjamin and Charlotte who were born from his first marriage and who have been working closely with him at the winery.

photo Le Point

 

11-09-08

UW MENING AUB - YOUR OPINION PLEASE

 

Zou het beter zijn de Engelstalige en Nederlandstalige versie van deze blog te splitsen over twee afzonderlijke blogs?

Zou het nuttig zijn deze artikels bijkomend ook in het Frans te laten verschijnen?


In your opinion, would it be better to split up the English and Dutch versions and run two separate blogs?

Would an additional French version be of any use?


17:17 Gepost door Harry in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: inwine, enquete, poll, vlaamse wijngilde |  Facebook |

08-09-08

Château Quinault L'Enclos, St-Emilion Grand Cru

chateauquinault Donderdag 4 september 2008 - Raspail Investissements, de holding van Albert Frère en Bernard Arnault, heeft de koopakte van Château Quinault L'Enclos ondertekend. Dit duo is niet aan zijn proefstuk: Château Cheval-Blanc en Château La Tour du Pin mogen zij al hun eigendom noemen en de groep LVMH, waarvan Bernard Arnault voorzitter is, controleert bijvoorbeeld ook Château d'Yquem.

De wijngaard van Château Quinault L'Enclos, in Libourne, is ommuurd (vandaar "L'Enclos) en dat maakt hem net iets warmer dan men zou verwachten van deze koele bodem van zandhoudende kiezel met ijzersporen.

Château Quinault L'Enclos ontleent zijn naam aan de 17de eeuwse schrijver-dramaturg-librettist Philippe Quinault. De négociant Baptiste Mons kocht het in 1930. In die tijd moest het domein een deel van zijn wijngaarden opofferen voor de aanleg van het kerkhof van Libourne.

Henri Maleret, de schoonzoon van Mons, nam in 1948 het domein over nadat hij al aan het hoofd van de négoce kwam. Van hem wordt gezegd dat hij aan de basis ligt van de integratie van de appellatie Sables-Saint-Emilion (waartoe Quinault behoorde) in de appellatie Saint-Emilion, in 1973.

In juli 1997 redde Alain Raynaud het domein van projectontwikkelaars, door het te kopen. Hij investeerde zwaar en slaagde erin om eerder indrukwekkende wijn - garagewijn, zeggen sommigen - te maken op deze locatie die niet echt als de top beschreven wordt. Er wordt wel eens gefluisterd dat het succes niet vreemd zou geweest zijn aan een goede relatie met Robert Parker en het feit dat Raynaud de media niet schuwde. Of daar iets mis mee is...?
Zijn familie is eigenaar van de kastelen La Croix de Gay en La Fleur de Gay in Pomerol, en van château Faizeau in Lalande de Pomerol. Verdwijnen van het wijntoneel doet Alain Raynaud dus allerminst.

Volgens Raynaud heeft Château Quinault L'Enclos nu meer financiële middelen nodig dan hij zelf kan aanbrengen, om een stap verder te zetten in het klassement van Saint-Emilion. En die middelen kunnen Albert Frère en Bernard Arnault wel aanbrengen. Op weg naar Grand Cru Classé? Dit duo heeft immers veel meer in zijn mars dan enkel financiële middelen, dat hebben ze al eerder bewezen.


Thursday, September 4, 2008 - Raspail Investissements, a holding controlled by Albert Frère and Bernard Arnault, has bought the  Chateau Quinault L'Enclos. Not quite a debut for these two business partners: they can already call Château Cheval-Blanc and Château La Tour du Pin their property . Furthermore, the group LVMH, of which Bernard Arnault is the chairman, controls Château d'Yquem, to cite just one name.

Chateau Quinault L'Enclos' vineyard, in the city of Libourne, is walled (hence "L'Enclos"), which makes it just that bit warmer than one would expect from this cool soil that consists mainly of sandy gravel and traces of iron.

PhilippeQuinault
Chateau Quinault L'Enclos' name is said to refer to the famous 17th century writer Philippe Quinault, who wrote the lyrics for some of Lully's opera's under the Louis XIV reign.

In 1930 the estate was bought by Baptiste Mons, a prosperous wine shipper, or négociant. It was back then that the estate had to give up some parcels of vineyard to Libourne's graveyard.

Henri Maleret, Mons' son-in-law, took control over the estate in 1948, after having taken the chair of the shipping business. He is said to be at the origin of the decision that led to the AOC Sables-Saint-Emilion (to which belonged the chateau Quinault) being integrated into the AOC Saint-Emilion, in 1973.

In July 1997, Alain Raynaud, saved the estate from project developpers by buying it. He invested solidly and succeeded in making rather impressive wines - garage wines, some say - from this rather mid range location. It is said that a friendly relationship with Robert Parker and Raynaud's medasaviness have contibuted to the estate's success. As if there's anything wrong with that...? 
His family owns the chateaux La Croix de Gay en La Fleur de Gay in Pomerol, as well as the château Faizeau in Lalande de Pomerol: Alain Raynaud does anything but disappear from the wine stage.

Raynaud says
Chateau Quinault L'Enclos now needs more financial means that he can provide, in order to take the next step in the Saint-Emilion classification. Albert Frère and Bernard Arnault are the ones who can provide those means. Is Chateau Quinault L'Enclos on it's way to a Grand Cru Classé status? There no saying, but with a success story like theirs, who dares doubt that Frère and Arnault could take it there?

11-08-08

UPDATE: TAPAS

Zie onderaan deze pagina.
Heidi L. Stine, lid van "InWine - Vlaamse Wijngilde" en mede-organisator van het  grootste Californische degustatie-evenement ooit rond wijnen van Iberische druiven, dat plaatshad tijdens het voorbije weekend, meldt ons dat het een overdonderend succes geweest is.


See bottom of this page.
"InWine - Vlaamse Wijngilde" member Heidi L. Stine was involved in organizing the most extensive tasting event ever of wines from Iberian varietals in the USA. The event has taken place this weekend. Heidi tells us that it has been a smashing success.



07-08-08

Update: BOTTLE SHOCK - Château Montelena

Eind juli heeft Michel Reybier van het château Cos d'Estournel het 80 ha grote domein Chateau Montelena gekocht. Enkele dagen geleden hebben we dit Californische domein nog vermeld in het artikel over de film Bottle Shock. De overnameprijs is niet bekendgemaakt, maar het zou gaan om één van de grootste investeringen ooit van een Bordeaux-kasteel in het buitenland.


By the end of July, Michel Reybier, owner of the château Cos d'Estournel (St.-Estephe) has acquired the chateau Montelena in California. A couple of days ago, we mentioned this estate in the post about Bottle Shock, the film. De price tag for the transaction has not been released, but it seems this might be one of the most important investments ever made abroad by a Bordeaux estate.



 

FUNDI


fundiZuid-Afrika zal in 2010 gastland zijn voor het wereldkampioenschap voetbal.
OK, wat heeft dat nu met wijn te maken?

 

Bij het exportpromotiebureau Wines of South Africa (WOSA) wisten ze al langer dat Zuid-Afrika een prachtig land is om te bezoeken, met heel goede restaurants en met wijnen van wereldklasse. Ze beseften er ook dat geen wijnkelners van wereldklasse voorhanden zijn in eigen land.

 

Daarom heeft WOSA een programma opgezet om 2010 wijnstewards op te leiden tegen 2010. Een opleidingsprogramma hadden ze al: de laatste vier jaar hadden ze 20 afgestudeerden. Veel te weinig uiteraard.

 

En misschien was het wel te moeilijk gemaakt.

Dus werd een partner gevonden voor de opleidingen, die een leuk en haalbaar programma kan brengen, gelijk waar in het land, overal waar de behoefte bestaat.

 

Dat kost geld, zowat € 394.000. Bij WOSA wisten ze ook wel dat de wijnindustrie dat niet zomaar zou gaan ophoesten. En dus beslisten ze hun eigen wijnmerk op de markt te gaan brengen: FUNDI (spreek uit: foendie). De naam is afgeleid uit het isiZulu: umfundi betekent leerling.

Zes wijndomeinen werkten mee. Wijnen worden blind geselecteerd voorhet Fundi-label.

 

De winst gaat volledig naar de opleiding van ongeveer 1000 mensen die nu al in de horeca actief zijn en van nog eens ongeveer 1000 werklozen. De bedoeling is niet technisch geniale sommeliers op te leiden, maar vriendelijke wijnkelners die de bezoeker kunnen inlichten over wat er in de fles zit en zo kunnen bijdragen tot het wijngenieten…en wie weet…tot de exportcijfers.

 

Een uniek project in de wereld, zeggen ze bij WOSA: de wijnambassadeurs van de toekomst worden opgeleid.

 

 


 

wosa_logoSouth-Africa will be hosting the world soccer championship in 2010.

OK, that doesn’t have anything to do with wine, does it? Or does it?

 

People at the export promotion agency Wines of South Africa (WOSA) didn’t need to be convinced that South-Africa is a wonderful country to visit, with very good restaurants and world-class wines. They also knew that world-class wine service is what the country is lacking.

 

That’s why WOSA has conceived a teaching programme aiming to train 2010 wine stewards by the year 2010. They already had a training programme: about 20 people were trained over the last four years. Way too little, of course.

 

And the programme might also have been too difficult. So a partner was found to develop a way of teaching that makes wine fun and friendly. Training will be given throughout the country, wherever there’s a need for it.

 

There is, of course a price to pay, about $ 605,000 or £ 309,800. At WOSA they didn’t need to be told that the wine industry wasn’t just going to come up with that kind of money. So, they decided to launch a wine brand of their own: FUNDI (pronounce foon-dee). The name is derived from the isiZulu word umfundi, which means learner (trainee). Six wineries have collaborated. Wines for the Fundi label are selected through a blind tasting.

 

The profits go entirely to the training of about 1000 people who are currently in the hospitality business and of about another 1000 people who are currently unemployed. The goal is not to train technical wine geniuses but firendly wine stewards who can inform visitors about what’s in the bottle an who can contribute to enjoying wine…and who knows…to export numbers.

 

A unique project in the world, says WOSA: the wine ambassadors of the future are being trained as of today.

 



 

30-07-08

Finland ["Botlle Shock: scroll down]

map_finland_aland

Bronnen | Sources:The New York Times - The Herald Tribune

In de Baltische Zee tussen Zweden en Finland liggen de beboste Aland eilanden (spreek uit: OH-lund), een autonome regio van Finland.

Fredrik Slotte, een 29-jarige huisdokter heeft daar op een klein perceeltje wat wijndruiven geplant van noordelijke variëteiten. Hij verwacht binnenkort zowat 110 flessen per jaar te gaan produceren: een licht rose schuimwijn (Vin Gris voor de Fransen) en een stille wijn met een robuust karakter. Enfin, een hobby zouden we denken.

Nu is Finland in 1995 opgenomen in de EU, waarbij het door de subsidiebeslissers werd ingedeeld in zones. Terwijl de noordelijke landbouwgebieden recht hebben op rijkelijke subsidies omwille van de ruwe klimaatsituatie, krijgen de zuidelijke gebieden - waaronder de Aland eilanden - veel minder. Maar toch nog te veel volgens de Europese Commissie.

Hoe de Commissie lucht gekregen heeft van Fredrik Slotte's wijnbouwprojectje is niet duidelijk. Maar dat de Commissie er dankbaar gebruik maakt om haar doelstellingen te bereiken, dat is wel duidelijk.

Aangezien Finland door de EU niet als wijnproducerend land erkend is, mag Slotte zijn wijn niet verkopen. Hij geeft hem dan maar weg aan vrienden en kennissen, zegt hij zelf.

Als kers op de taart stelt de Europese Commissie dat, nu het bewezen is dat er zelfs wijnbouw mogelijk is in Finland, de subsidies zouden kunnen teruggeschroefd worden. Helsinki moest toegeven: de landbouwtussenkomsten worden verminderd en Finland blijft een niet wijnproducerend land.

Het gezin Slotte werd er niet echt populair door binnen de kleine landbouwgemeenschap van de Aland eilanden. Dus, vooraleer je zoals Fredrik Slotte, met een druiventros in de hand triomfantelijk op de frontpagina van je lokale krant gaat staan, denk je best even twee keer na.

Wat vind je zelf van dit soort verhalen? Is Europa zijn eigen toekomst aan het verprutsen of hebben de ambtenaren gelijk? Is een hobbywijngaard een objectieve referentie voor beslissingen inzake landbouwsubsidies?


Aland_IslandsSomewhere in the Baltic Sea between Sweden and Finland lie the Aland Islands (pronounced as OH-lund), an autonomous region of Finland.

 

Fredrik Slotte, a 29 years old physician has planted some vines of northern species on a small parcel of land. He expects to produce about 110 bottles a year: a light pink sparkling wine (which the French would call a Vin Gris) and a still wine of robust character. A hobby, one should think.

 

When Finland joined the EU in 1995, the subsidies decision makers divided the country into zones. While the northern agricultural areas are entitled to large subsidies because of the harsh climate, the southern areas – like the Aland islands – are granted a lot less. But still too much, according to the European Commission.

 

How the Commission got wind of Fredrik Slotte’s little vineyard project is not really clear. What’s clear as water though, is that the information came in more than useful for the Commission, allowing it to achieve the goals it had set out regarding subsidies.

 

Since Finland is not considered a wine growing country under European rules, Dr. Slotte may not sell his wine. So he gives it away to friends and family, according to his own words.

 

Cherry on the cake is that the European Commission considers that agriculture subsidies for Finland can be reduced now that it has been proven that even viticulture is not impossible over there. Helsinki has had to give in: as grants will shrink, Finland will remain a non wine growing country.

 

The Slotte family’s popularity has all but increased in the small agricultural community of the Aland islands. So, you’d better think twice before you agree to have your picture, grape in hand, on the front page of your local newspaper, like Fredrik Slotte did three years ago.

 

What is your opinion in this kind of story? Is Europe messing with it’s own future or are the public servants right? Is a hobby vineyard an objective reference in the field of agriculture subsidies?